You Are Here: Home » denemeler » yık emri

yık emri

Sokağa girdiğimde – kabul kulağımdaki müziğin yarattığı atmosferin etkisi yadsınamaz – yıkılan binanın etkisinde kalıp etrafta seyredalan birçok insan gibi, bir süre çakılıkaldım orada. Şartlı refleksim üzüntü kırıntılarını serpiyordu ki olgunlaşmış mantığım aldı eline sazı, ayaklarıma verdiği yürü emrinin ardından konuşmaya başladı. Yıkıma üzülme adeti, insanı anılara iter. Onlara sığınır, tutunur, hapsoluruz. Oysa herşey daha güzelini inşa edebilmek için yıkılır. İnsanoğlu, yıkılan binanın ardından, evsiz yurtsuz gibi hissetmese kendini, yenisinin huzurlu ortamını hayale dalacaktır ya alışkanlık ve miskinliğe boyun eğmenin hep tatlı bir hüznü vardır. -kabul onu da çok severiz – Oysa sallanan bir binayı yıkmaktan başka bir çözüm yoktur ve yeni binalar hep depreme dayanıklı inşa edilir, bilinçli ya da bilinçsiz.. Çünkü yaşamak güzeldir ve herkes bunu öğrenerek gelmiştir dünyaya. Yapılacak tek şey, bir süre yurtsuz kaldığında üşümeyi göze alıp, yık emrini verebilmektir..

About The Author

Number of Entries : 178

Comments (1)

Leave a Comment

Scroll to top