You Are Here: Home » film öyküleri » takıntı..

takıntı..

Her gece gözlerini yumduğunda takıntısıyla savaşır, ona yenik düştüğünü hissederek uykuya dalardı. Uyandığında aynada ona bakar, katetmesi gereken yolları katetmeden yorulurdu. En eksikleri onun en tamıydı, bilmezdi ama ona inanırdı. Düşünde onunla karşılaşır, hep kaçardı.. Bir gün hiç beklemediği bir anda onunla tanıştı. İlk anda yıkıcı gibi gelse de, zaman ilerledikçe derinlerinde bir yerde kontrol edilemez bir rahatlama duydu. Ne bir dev, ne bir kahramandı. An gelip ondan daha aciz gözükmeye başladığında, gecelerce kavga edip yarıştığı takntısına bozuldu oyun bozanlık yaptığı için. Kurallar darmadığın olmuş, kostümler değiştirilmek zorunda kalınmıştı. Birden baktığı aynalarda kendini görüp, geceleri kendi hayaliyle dalmaya başladı uykuya. Kafasındaki ilk beyazın sebebi olan takıntısından kurtulmak garibine gitmiş, üzmeye başlamıştı onu. Takıntısını gözünde büyütüp bir kahramana dönüştürmedikçe ne anlamı kalacaktı hiçliğinin.. Düşündü ve her zamanki gibi bir çözüm buldu. Yeni bir takıntı bulacaktı.. Kendi varlığının kaynağını kaybetmeye izin veremezdi, hiç vermemişti..

Foto : ‘Black Swan’ by Bemis Balkind

About The Author

Number of Entries : 179

Comments (2)

  • hilal

    takıntı denen şeyin direk benliğin olması,ona ihtiyaç duymak vs..geldi aklıma.pek uzak değil:)sevdim..

    Cevapla
  • canan çınar

    Süper bir yazı insan takıntılarıyla savaşır ve beslenir ilk başta önemsenmiyecek detaylar zaman la devleşir sona doğru hiçleşir bir diğeri başlar.Yazıların beni çok etkiledi başarılarının devamını dilerim.

    Cevapla

Leave a Comment

Scroll to top