You Are Here: Home » denemeler » öfkeli çingene

öfkeli çingene

O hep kendi karmaşasında boğulurdu. Dokunsan kızacak, sarılsan ağlayacak karmaşada! Ne yapsa olmazdı.. Bitmemiş, eksik kalan birşeyler çarpardı gözüne hayatta. Sonsuz yaşamak, özgür kalmakken dileği, karmaşasına takılır, yaşayamazdı! Ama hayat gözünün önünde, onu yaşardı..

Korkmazdı da üstelik o herşeyden, öldüresiye öfkesi vardı. Ama dedim ya, karmaşası vardı içinde geceleri uykularını kaçıracak. Yüreği vardı kocaman kızamayacak ..

Doyumsuz bir küçüğü vardı içinde. Vermediklerini koparırcasına alan, yerinde duramayan, ölesiye sevimli küçük.

Sevgisi vardı ürkek, öyle kimselere belli etmeden, güçlü maskesinin ardına saklanan, geceleri uyuyamayacak kadar ürkek..

Kendine sevgisi vardı çok..

Bir de deli gibi öfkesi vardı hayata. Ne kadar sevse de bir türlü anlaşamazdı onunla. Yoluna koyamamışlardı birşeyleri. Suç kimdeydi bilinmezdi!

Öfkeli bir çingene vardı içinde. Umursamazca salınan, eteğini savuran, yüzsüzlüğe vurup kafaya takmayan..

Kırılgan bir yüreği vardı içinde. Herşeyi biriktirmiş, ölesiye kızgın ama en çok kırılgan..

Dedim ya karmaşası vardı içinde..

Öfkeli çingenem seni çok seviyorum, doğum günün kutlu olsun.. ’03

About The Author

Number of Entries : 178

Comments (4)

Leave a Comment

Scroll to top