You Are Here: Home » denemeler » belki de eylülün suçudur

belki de eylülün suçudur

Doğduğu an itibariyle kurallar yumağına düşen bir garip canlı insan.. Ben küçükken ne derece boyun eğdiysem onlara, kendimi bulmamla karşı duruşum da aynı şiddete denk gelir.

Ebeveynle çocuk arasında oluşan kurallar dünyası çok canını yakmaz insanın. Çünkü alttan imzalanan, herkesin okuduğu bir anlaşma vardır bir yerden sonra eğlenceye dönüşen, ebeveynin kural koyduğu, çocuğun büyük zevkle bozduğu.. İş hayatındaki kurallarsa kişinin her akşam yanındakileri esir alacağı sohbetin konusunu oluşturur. Sinir bozucu olmakla birlikte bir yerden sonra insanın canını sıkmaz. Bu da yıllardır öğretilmiş bir gerçektir ne de olsa. Üst söyler ast-içinden- söylene söylene uygular..

Kabullenilmesi en zor durum ilişkilerdedir kurallar konusunda.. Eşit geliştirilmiş ve oluşturulmuş bir ortamda bir diğerinin koyduğu kurallara uygun yaşamak en can sıkıcı durumdur.. Belki de benim için öyle.. İnsan düşünmeksizin sadece hisleriyle varolmak istediği anda -ki bence insanın tek alanıdır- formülleri oturtup, çarpıp böldükçe, ortaya ‘eksilenden’ başka sonuç çıkmıyor. Kurallar serildiği zaman masaya ya o masayı devirmek gelir içimden ya da kaçıp gitmek.. Belki pozitif sonuçlara ulaşanlar vardır, belki benim suçumdur kurallara bu kadar karşı oluşum, belki de eylülün kararsızlığının.. Belki de..

resim: un canard col-vert attache a la muraille et une bigarade by Jean-Baptiste-Simeon Chardin

About The Author

Number of Entries : 178

Leave a Comment

Scroll to top