You Are Here: Home » dokunan yanar » N.eden Ç.uvalladık

N.eden Ç.uvalladık

İlk  öğrendiğimde, düşümde 13 yaşım geldi oturdu yanıma. Gözlerini kocaman açmış, ürkek, dünyayı anlamaya çalışırken – o zamanlar umutlu bir çocuk olduğundan – birden gülen gözlerinden yaşlar boşalmaya başladı.

Ardından  ‘o nasıl başa çıkacak’ çığlığı yükseldi. Ona anlatabilecek, acısını dindirmeyi başarabilecek tek bir kelimem yoktu. Karşısında hissettiğim acizlikle başa çıkmak için yapabileceğim tek şey, uyanıp bu kabusu sonlandırmak oldu.

Bütün gece, ya o gelirse diye korktum, kendi 13 yaşım değil de ya o gelirse.. Yüzüne baktığımda, ya o haksızlığa uğramış, o en derine gizlenmiş korkusunu görür de beynimden çıkaramazsam, bir daha unutamazsam, onun hergün iliğine kadar hissettiğini bir an da olsa hissedersem başa çıkamayacağımı bildiğimden, diktim gözlerimi bir yere, hiç kırpmadım.  Gelse ona diyebilecek hiçbir şeyim yoktu, ne insanlığını kaybetmiş 26′sına bir şey yapabilirdim, ne o iğrenç yargıya varan diğer kayıp insanlığa, ne bu zamana kadar susmuş olan kendime..

ne de daha 13′ünde tüm insanlığa inancını kaybetmiş ona..

foto: girl by Gabriel Roman

About The Author

Number of Entries : 179

Comments (3)

  • Josefine Mcneilly

    We would like to thank you again for the beautiful ideas you gave Jeremy when preparing her post-graduate research in addition to, most importantly, pertaining to providing many of the ideas in a single blog post. Provided we had known of your web site a year ago, we’d have been rescued from the pointless measures we were choosing. Thank you very much.

    Cevapla
  • izle

    I necessary for this website put up admin seriously thanks i will glance your subsequent sharings i bookmarked your blog site

    Cevapla

Leave a Comment

Scroll to top