You Are Here: Home » denemeler » sonbaharda çay başkadır

sonbaharda çay başkadır

Bulutların arasından binbir kavgayla kendini göstermeye çalışan güneşe bakıp, yazın geride kaldığını inkar etmekten vazgeçtim bugün ve sonbaharla kucaklaştım.

Herkesin uzağımda olduğu, yalnız ev keyfimin başrolü çayım ve kalemimle..

Kocaman kalın hırkalarımı giyip de bir türlü ısınamadığım bu sonbahar günlerinin tek bir resmi vardır bende. Kendimi o kare içinde görmekten ölesiye zevk alırım. Biraz yalnızlık vardır, özgürlük vardır ve kendi başınalık, bir de çay.. Bulutların sakladığı ışık, gereken kasvetli ortamı yarattığından, herhangi bir ışık efektine ihtiyaç duymaksızın, köşeme kurulur müziğimi açarım.

Filmlerde, başrolde yalnızlığı yansıtması gereken kızların eline kahve tutuşturan yönetmenlere sinirlenirim. Yalnız kahve içini ısıtmaz ki insanın, çay varken neden.. Tamam kabul görseli daha zengin, daha köpüklüdür belki, belki içerken dudak üstünde kalan köpük, hep bir öpücükle ordan alınıvermeyi bekletirken romantizme hizmet eder. Kabul.. Çay bunların hiçbirini yapmaz ama daha fazlasını yapar benim için. Tek bardaklık değil, bir çaydanlıktır ömrü ki bu da tekseniz bir güne yayılabilir. Serde karadenizlilik var kabul, belki ondandır bu anlamsız savunmam..

Bugün uzaktakini özlemek bile güzel, onun mutlu olduğunu bilmek, ailemi özlemek.. Yarın bayramı yalnız karşılayacağımdan mıdır bu duygusallık bilemedim ama birazdan kovarım..

Biraz daha büyüsem de elimi öpmeye gelse çocuklar, uzattığım çikolatalardan üçerli beşerli aldıklarında içimden içerlesem, kendimi tutamayıp azarlasam ‘bir tane alsana çocuğum diğerlerine de kalsın’ , huysuz ama tatlı bir teyze olsam..

resim: sonbahar by Şahika Civelek

About The Author

Number of Entries : 178

Comments (3)

Leave a Comment

Scroll to top