You Are Here: Home » denemeler » 12 ay

12 ay


Yorganın altında alabileceği bütün havayı tükettiğini farkettiğinde kalan son enerjisiyle kolunu kaldırıp yorganı araladı. İçeri sızan yeni havayı solurken, havayla birlikte sızan ışıktan rahatsız olup, küfürler salladı. Bütün günü burada geçirmek istiyordu. Ama birden aklına yapılacaklar listesi geldi, canı sıkıldı. Bir kez daha yumuldu yorgana. Bütün gece defalarca tekrarlamıştı bu hareketi, farklı sebeplerle. Belki de bir yerden sonra hep aynı sebeple..

Gece  yumulacak bir şeyler aradığında, elinin her defasında boşluğa düşüşü gibi, sıkılmıştı bir çok şeyden. Yüzleşme vaktiydi.. Kış gidiyorken, kendi bulutlarından arınmamak için diretmesi, kendisine bile anlamsız geliyordu. Tasarladığı hayata attığı adımda, her seferinde toslatan duvarı yıkmanın vaktidir derken, kafasını kaldırdığında gideceği yol çok uzak gözüktü. Bir kaç adıma bile enerjisi yoktu. Tekrar yorgan altına gömüldü ve gözünü kapatıp bekledi. Enerjisini, umudunu..

Adım atmak değil, koşmak istiyordu geçmişte öylece beklenip katedilmemiş yollar adına. Ama bir gelseydi umudu..
Birden beklenmedik bir anda kulağında, onu her seferinde yakalayan o ses.. O davet.. Başka bir dünya vardı inandığı, o sesle birlikte gerçeğe bürünen, 12 ay’ı.. Dokunsa hissedecek kadar yakınında olan..

Uyanıp perdeyi araladı ve ona armağan edilen ışığa baktı, gözlerinin kamaşmasına izin vere vere, tadını çıkardı. Güneş vardı artık. Saklanmaktan vazgeçtiği için onu da affetti ve hemen hazırlanmaya başladı. Dışarıda tadını çıkaracak çok fazla şey vardı. Artık kaçıracak bir dakikası bile kalmamıştı, aynanın gösterdiği, beyaz saçlarının hatırlattığı bir gerçek vardı..

Bir şeylere inat yaşamanın vakti çoktan gelmişti..

foto: shadow girl in the buble by Daniel Berta 

About The Author

Number of Entries : 178

Leave a Comment

Scroll to top