You Are Here: Home » film öyküleri » trier'in kadınları » trier’in kadınlarından grace’in öyküsü

trier’in kadınlarından grace’in öyküsü

dogville

Kötülüklerden uzaklaşmak için kaçarken, sığınmak zorunda kaldığı o küçük kasabada, içinde biriktirdiği tüm güzellikleri paylaşabilmek istemişti. Daha iyi olabilmek, iyileşebilmek için… Diğerlerinin istediği her şeyi yapmaya razıydı, geri dönmemek adına.

Sığınmak zorundaydı ve tüm zorluklara katlanmak, delicesine korktuğu için… Bu zaafını ona karşı kullanmaya başladıklarında, susmaktan başka yapacak hiçbir şeyi yoktu elinde.

Bir adam buldu, tüm yorgunluğunu omzuna yaslayacağı. Ama yaşanan çirkinliklerde kadını taşıyamadı adam. Gözüktüğünün aksine güçsüzdü, tüm çirkinliklerden farksız… Kadın sadece iyi olacağına inanmak istedi bir şeylerin, istedikçe her şey kötüleşmeye başladı. İnsanlık, özünü döktü etrafa sere serpe…

Bütün işkenceye razı geldi. Tek amacı geri dönmemek, teslim edilmemekti kötülüğe…
Kötülüğün ne olduğunu sorgulayacağı hiç aklına gelmemişti kötülüğün içinden kaçmışken. Ama bu kasabada, yağan kar bile temizleyemiyordu o kirli yüzleri…

Yaşananlara tepkisiz kalışı, hayatı tehlikede olan hayvanlar gibi duygularının uyuşmasındandı. Vücudu, kendiliğinden her şeyi askıya almıştı, bir gün her şey iyi olacak inancında. Olmadı…
En büyük acıyı, yaslandığı omuzda gördü ve ne kadar çirkinleşebileceğini insanın…
Bu insanlar yanında, kaçtığı kötülük basit kalıyordu. İyilik adına yapabileceği tek bir şey vardı. Tekrar kazandığı güçle,hepsini yok etmek…

About The Author

Number of Entries : 178

Leave a Comment

Scroll to top