You Are Here: Home » hikayeler » dönüşüm

dönüşüm

Çıkmadığı bir yolculukta herkesten uzaklaşmıştı, sevdiği herkesten.. Nasıl başardığına dair hiçbir fikri olmasa da sabahları uyandığında sızlayan burnu anımsatıyordu bir şeyleri. Sürüklendiği boşlukta tutunabileceği şeyleri.. Hatırlamanın daha çok canını yaktığını hissedeli düşünmez olmuştu, hiçbir şeye dokunamaz.. Uzun zamandır öylesine meşguldü ki durursam düşünürüm korkusundan duramadı, düşünemedi yalnız uyanınca burnu sızladı. O da yüzünü yıkayınca geçti..

Birden kitap arasından düşen bir notta buldu kendini, savunmasız halini.. Öyle çok sevdi ki o masumluğuna dönmek istedi. Nasıl yapacağını bilemeden çaresiz bakakaldı yazdıklarına. Hiçbir şey yapmadan o kollara gömülmek istedi, orada yok olmak. O yoklukta kendini bulacağına emindi, yalnız o yoklukta.. Nefes aldı derin derin ama toparlayamadı cesaretini, eli telefona gitmedi. Bu yalnızlıkta da bir şey eksikti, uzun zamandır farkında olduğu.. Birden burnunda tüttü.. Sigarasının dumanının eşlik etmediği hiçbir yalnızlık bir anlam ifade etmiyordu..  Yalnızlığının içinin de boşalmış olmasına içerledi.  Bir şey olsun anlamlı olsun istiyordu. Olmadı..

Birden oturduğu kafede boğulduğunu hissetti, garsonla uğraşmak istemediği için masaya parasını bırakıp çıktı, üstünü beklemeden.. Birden bir ağırlık ve ıslaklık hissetti kafasında. Tahmini, elinin kafasına gitmesine engel olsa da karşı koyamadı daha fazla. Saçına bulanan pisliği elinde görünce bir gülmedir aldı. Uzun süre susturamadı kendini. Gözünden gelen yaşları eliyle silince, yüzü büsbütün pisliğe bulandı. Kahkahaları çığlığa dönüşünce, etrafındakilerin bakışlarını umursamadı. Hiç eğlenmediği kadar eğlenmişti.. Artık yalnızlığının bir anlamı vardı. İyiden iyiye boka batmıştı..

foto: departure by Philomena Famulok

About The Author

Number of Entries : 178

Leave a Comment

Scroll to top