You Are Here: Home » denemeler » sessiz hikaye

sessiz hikaye

Hiç susmadan konuşmaya başlasam çocuk. Dikip gözlerini sessizce dinlesen, hikayenin en güzel yerine geldiğimde içimdeki kahkahayı hissedip benden önce gülümsesen..

Tekrar korkmadan hayal kurabilmeye başlayabilecek miyim çocuk? Hayalin içindeki mutluluğu fark eder etmez kaçmaktan vazgeçebilecek miyim?

Öyle yorgun ki hikayeler dile gelmiyorlar uzun zamandır, neresinden tutup da anlatılır dercesine. Dokunmuyor bulaşmıyorum, her şeye olduğum gibi onlara da uzağım. Yaklaşabilmeyi istiyorum. Önce kendime, sonra sana çocuk. Ancak senin ardından getirebilirim onları, ete kemiğe büründürebilirim. Gerçeğe dokunmadıklarını gördüğümde ancak o eli tuttuğumda güçlenebilirim..

Yine hikayelerim olsun istiyorum, hayal kurmaya korkarken yavaşça yanına sokulup cesaretini hissedebilmek.. Gerçek olmazsa diye kendime sakladığım her cümlenin, senin ağzından dökülüşünü yakalamak istiyorum en aptal gülüşümle..

Cesaretimi istiyorum..

foto: My prince by Aleksander Smid

About The Author

Number of Entries : 178

Leave a Comment

Scroll to top