You Are Here: Home » denemeler » büyümek

büyümek


Bazı yerlerin, insanları vardır. Onsuz olduğunda eksikliği hissedilecek.. Ne günlük hayatın içinde olması gerekir bu kişinin, ne gözünün önünde. Ama işte o yere gittiysen mutlaka orda olmalı, gözlerin onu aramamalı! Dedemi arayışım gibi. Eksikliğiyle büyümüşlüğümün yüzüme çarpılışı
gibi..

Büyümeyi sevemedikçe kaçıp çocukluğumun mekanlarına sığınıyorum. Dizlerim kanarmış, üstüm yırtılırmış korkusu yaşamadan dağlara tırmanıyorum. En zirveye tırmanıp yeşile atlıyor, özgürleşiyorum..

Eskisi kadar çocuk olmak istiyorum. Dedem benim için sakladığı çikolataları cebinden çıkarırken, dağ çilekleri avucunda babam yanıma yanaşsın.. Olamıyorum, büyüdüğümü yitirdiklerimle görüyorum bir kez daha. Dağ çileklerinin kokusu burnumda, onların bile tükendiğini görüp, sövüyorum ulu orta.

Ardından başımı kaldırıp, göğe bakıyorum. Değişmeden kalan tek bir şey, yitip gitmeyen! Yeşil.. Bütün cömertliğiyle armağan ediyor bir kez daha huzuru, içimi doldurup teslim alıyor beni bir kez daha. Gözlerim kapalı, yüzümde tebessüm uzandığım sonsuzlukta, tüm yitirdiklerimi çağırıyorum. Kulak verip gelirler umuduyla..

About The Author

Number of Entries : 178

Comments (4)

Leave a Comment

Scroll to top