You Are Here: Home » denemeler » işte böyle şimdi hayat

işte böyle şimdi hayat

Tam çamurun içinde dibe batarken, sanki ‘daha sona gelmedin’ dercesine tutup bıraktı beni hiç bilmediğim kadar güvenli bir yere. Dönüp kim olduğunu görmek istedim, belki bir teşekkür edebilmek.. Sadece gidişini izleyebildim. Göz kapaklarım bulandığı çamura dirense de başaramadı istediğini, öylece kayıp gitti ellerimden, ama öyle güzel bir şey hediye etti ki..

Tekrar tekrar başa sarıp dinlediğim şarkıda, delice dans edişim, ardından kendimle aynada karşılaştığımdaki kahkaham gibi şimdi hayat, öyle neşeli ve anlık.. Çamurdan ve pisliğinden arınmış.. Zaten çirkin olan sesimi daha da çirkinleştirerek söylediğim şarkılar gibi ve buna gülebilmek gibi..

Mırıldanan bir ses var içimde, sesini yükseltmeye çekinen.. Öyle durgun ve dingin ki bozulsun istemiyor.. Uzanıp tuttuğu o eli hiç bırakmadığından emin, bırakmayacağından..

Her şeye teslim olduğu anda, uzun uzun izleyebilirken hiç uyanmasın dediği anlar gibi şimdi hayat.. Gözünü açtığı andaki o ilk bakış gibi..

illüstrasyon: she who grew branches by kmye chan

About The Author

Number of Entries : 179

Leave a Comment

Scroll to top