You Are Here: Home » hikayeler » ..

..

Yeni doğmuş bir tay yavrusu gibi titreyen bacaklarını yere uzanıp dinlenmeye başladı. Takip edemediği nefesleri yavaşça sıraya dizildi. Gözleri, göğsünün inip kalkışlarını izlemekten yorgun tavana dikildi..

Her gece geçmiş günü yırtıp takvimden, sımsıkı yumak yaptı. Büyüdükçe büyüdü yumak.. Buruşmuş yaprak sayfaları yumakta kazandığı yeni formuna büründü. Sayfaların ne eskisi gibi bir işlevi vardı artık, ne de bir anlamı kalabalığın içinde..

Öylece geçip gitmesini izledi günlerin peşi sıra.. Hiç sesini çıkarmadan, varolmadan. Geçip giderken ona dokunacaklarından emin, sessizce iyileşmeyi bekledi, tekrar ayaklanabilmeyi..

About The Author

Number of Entries : 178

Leave a Comment

Scroll to top