You Are Here: Home » film öyküleri » solaris

solaris

solaris

Kendi gerçekliğine katlanamadığı dünyasından kaçmaya karar verdi adam. Koca bir boşluğa.. Kaçtığı her şeyi ona geri getireceğinden habersiz..

Kendisini affedebilmek için tek bir çözüm yolu vardı elinde. Kaybettiği kadını tekrar yaratmak. Ve düşlediği hayata ulaşmak.. Ama yarattığı kadın, anılarından ibaretti o yüzden de gerçekten ölesiye uzak.. Anılar sadece hatırlanmak istendiği şekliyle var olabilirdi çünkü. Yaşanıldığı gibi değil.. Ne yaparsa yapsın gerçek olamayactı kadın. Adamın zihninde yarattığı sınırlarda sıkışıp kalacaktı.

Kan ter içinde uyandığı kabuslarda, vicdanının yüküne teslim olmuştu adam. Gerçek olduğuna inanmak için dokundu, hissetti yine eskisi gibi.. Ama yine kadının sonunu kendi belirledi adam bilinçsizce. Önyargılarından kurtulamadan hatırlamak istedikleriyle.. Yine öldü kadın, elinde bir şiir çığlığıyla..

kaybolsa da her sevgili

kaybolmayacak aşk

hükmü hiç kalmayacak

artık ölüm ülkesinin..

                             Dylan Thomas

Kaçtığı boşlukta da yaşamayı beceremedi adam. Yeni bir hayat düşledi. Tüm kanların silindiği, yara izlerinin öncesinde.. Gözünü kapattığında tekrar kadına ulaştı adam. Yaptığı her şey affedilmişti. Artık yaşadığı ya da öldüğü fark etmiyordu. Öyle düşünmek zorunda olmadığı bir dünya yaratmıştı..

Sarıldı kadın, adam onu hiç öldürmemiş gibi..

Hükmü kalmadı artık ölüm ülkesinin..

About The Author

Number of Entries : 178

Leave a Comment

Scroll to top