You Are Here: Home » denemeler » korkmuyorum

korkmuyorum

Screen Shot 2017-02-17 at 21.05.48

*Bu bir ilktir, iç dökmedir, rahatlama isteğidir..

Hikayelerimi buradan başka alanlara taşıdıktan sonra ilk kez şuan deli bir özlem duydum buraya, ait olduğum yere.. Kelimeler arasında sıkışıp kaldım, bunaldım.. Gelip dizlerine yatmak istedim.. Buradan alacağım güçle yarım kalmış cümlelerimi tamamlayabileceğimi bildiğim için..

Hiçbir yükün altında ezilmeden özgürce yazmanın keyfi öylesine güzelmiş ki şimdi korkularımın altına saklandığım anda fark ettim. Ama ne olursa olsun yüzümde bir gülümseme.. Sol yanımda gülümseme sebebimle..

İlk kez yoğunluğa bu denli teslim oldum, seve isteye.. Feda ettim kendimi bir şeye, değeceğini bile bile.. Ben parçaladıkça kendimi o, gelip onardı. Tükendikçe sarıldı. Açlığımda aşım oldu, üşürken geceme yorgan… Hep düşüyorum dediğim anlarda elimden tutup kaldırdı. Annem, babam oldu..

İşte şimdi de öyle anlardan biri.. Yazamama korkusuyla beynim çatlıyorken kendimi mağarama kapatıp karanlığa gömülmek istiyorum. Yanıma sokuldukça kırıp döküp uzaklaştırmak istiyorum. Kendim çekmem gereken cezayı ona yüklüyorum.. Ama devam edemiyorum. Afallıyorum. Oyunun kuralları değişmiş, artık eski rolümü oynayamıyorum. Öylesine korunaklı ve anlayışlı ki devam edemiyorum bu saçma role, yapay geliyor, kaçıyorum kendimden. Sol yanıma döndüğümde, kabuğumdan sıyrılıp özüme dönüyorum. Gülümsüyor.. Sadece gülümsüyor.. İçim ısınıyor yine, korkularımın yersiz olduğunu hissettiriyor, ittiğim eli bırakmak yerine sımsıkı sarıyor.. Ve sadece ”korkma” diyor..

Korkmuyorum.. Gülüyorum.. Seviyorum..

Ve artık beni bekleyen yazıyı tamamlamaya dönüyorum.. Korkmuyorum.. Biliyorum..

 

 

 

 

 

About The Author

Number of Entries : 179

Leave a Comment

Scroll to top