Milyonlarca basamağın göğe uzandığı düzlemin en dibinden, kafamı kaldırma cesareti gösterdiğim an, gözüm kararıp başım dönüyor. Bu zamana kadar alt etmiş olmam gereken merdivenlere sinirlenip bir çırpıda tırmanıyorum..  Bu sefer kafamı kaldırdığımda kocaman gülümsüyorum, içim yeşeriyor , ayağımın altındakini çiğnemekten vazgeçip, umut doluyorum.. Bir süre sonra, kafamı çevirip tırmandığım merdivenleri görün ...

Hayat, adil olması gerektiğini düşünmeye başladığı bir anda dağıttı seni bana.. Elimdeki tüm kartlar aleyhime dönmüş, isteksizce uzanıp son kartımı seçmiştim. Elimin altında bekleyenin joker olduğundan habersiz mızmızlanmakla meşguldüm.. Tükenen enerji ve inancımla, açmaktan öldüresiye korktuğum kartlara, öfkeli, hırslıydım. Belki senin dışında herşeyeydim ama en çok da sanaydım. Kısa sürenin ardından onlar ...