You Are Here: Home » Posts tagged "edebiyat" (Page 3)

kapıları kilitleyen anahtar

Doğduğunda başıma neler getireceğini anlayamadığım bir şeyi kucaklayıp bana getirdiler. O da anlamsızca gülümsedi.. Eline tutuşturdukları çikolatayı sıkı sıkı tutarken, zorla bana uzattırdıklarında, o ele uzanışımı ve onunla imzaladığım ebedi barış anlaşmasını unutamayışım gibi, kurguladığımız oyunları da asla unutmadım.. O şaşkın gözlerle, hergün bir yenisine adapte olmaya çalışırken, bana duyduğu sonsuz g ...

Read more

tıkırtı

Kapısının altını tırnaklarıyla eşeleyen kemirgenin sesini, uzun süre hareket etmeden dinledi. Bu çabasının bir sonuca ulaşmasını istiyordu içten içe.. Sebebini anlayamadığı bir şekilde eşelemekten vazgeçip durduğunda, vazgeçtiğini düşünüp kemirgene içerledi.. Bir süre geri dönmesini umarak bekledi, yoksa başka uğraş bulması gerekecekti, dönmedi.. Herhangi bir sese ihtiyacı vardı, biraz olsun kafa dağıtmak u ...

Read more

koğuş kalk

Kendi varoluşunu beş çocuğu üzerinden tanımlamış olmasından kaynaklansa gerek ki, yaşları ne olursa olsun, gün içinde her biriyle en az üç kere konuşmazsa, o günü eksik olarak tanımlardı. Tek oğlu askerliğini yapıp,  kendi kucağına geri dönünce, dinlediği hikayelerden kendine görev biçmekte hiç gecikmedi. Aile içindekiler nasıl oldu da o kadar çabuk o düdüğü edindi anlayamamışken, o muhteşem sesle uyanma şe ...

Read more

geç kalınmış kavga

  Yıllardır biriktirdiği bir hırsı vardı içinde hiç yenemediği. Bir gün karşısına geçip, yıllarca tuttuğu alacaklı defterini atıp önüne, tek tek isteyecekti tüm veresiyelerin acısını çıkartarak.. Yapılmış provaları vardı kavgalarının, kimisinde moda giremediğinden, kendini aynada o halde görünce gülme krizine tutulduğu, kimisinde sergilediği performansı ödüllere layık bulduğu.. Ama her durumda tek ortak nok ...

Read more

öğretmenim canım benim canım benim

Akşamın beşinde, zifiri karanlık ve tüten sobaların leş kokusu kışı tanımlamaya yeterken; karşıdan bana doğru gelen, sırtındaki çantası kendinden büyük mavi önlüklü kız, kış akşamları okuldan eve yürüyüşlerimi hatırlattı. En çok da ilkokulun ilk senesini. Belki de normal çocukların beş yıl boyunca sahip oldukları en önemli iki şey - öğretmenim ve en yakın arkadaşım - elimden alındığı içindir bu anı.. Akşam ...

Read more
Scroll to top