Zihnindeki donmuş görüntüler için, üşümüş vücudunun üzerinden kayıp giden yorganını suçlayacakken, kulağından akan kanın yağmura karışmasının ve yerde yatan teyzenin, kabus olamayacak kadar gerçek olduğunu ayrıksadığında, karşısında donmuş bir İstanbul gerçeği olduğunu kabullendi.. Her gördüğü kabusu hatırlamaya çalıştığında yaptığı gibi tek bir yere odaklanıp, tam kalbinin içinde hızlıca kanat çırpan kuşu ...

Gözlerini , diktiğin tavandan ayırmanı nasıl sağlayabilirimi düşünürken, ne kadar beceriksiz olduğumu bir kez daha farkettim. Gerçekler masamıza serildiğinde, iç rahatlatabilmek boyumu aştı, boğuldum.. Mantığımı susturup, hepsi geçecek diyebilseydim sana, inanıp gülümser miydin tüm sıkıntılarından arınıp? Beyaza baktığında, karanlığından sıyrılıp gözünü kamaştırmasına izin verir miydin? vermezdin biliyorum. ...